แพรรี่'s profile。.・ღ・.☆.。~♂[N]óИg þäÏŘ♀~...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
。.・ღ・.☆.。~♂[N]óИg þäÏŘ♀~。.・ღ・.☆.。.h††p://ℓóvèjĩñuš.špâ©èš.мšñ.©óм/ October 20 - -คนทุกคนย่อมมีความฝัน คนไม่มีความฝัน ก็เหมือนกับคนที่อยู่ไปวันๆ...
เพราะฉะนั้น เวลาเอ็งท้อ เอ็งก็จง นึกถึงความฝันที่ตั้งไว้ว่าอยากไปให้ถึงจุดๆนั้น
แล้วก็ทำมันเข้าไปเหอะ...ไม่มีใครตายเพราะ..การตามหาสิ่งที่เราฝันสักคน
แต่ถ้าเมื่อเดินตามหาฝันแล้ว มันกลับไม่ได้ตามที่เราฝัน ก็จงภูมิใจเถอะว่า อย่างน้อยเราได้ทำมันดีที่สุดแล้ว มันเกือบจะล้มมันเหนื่อยมันล้าเหมือนแทบขาดใจ เดินมาจนท้อไม่เจอจุดหมายปลายทางที่ฝัน จะกลับดีไหมถ้าเดินต่อไปยากเย็นขนาดนั้น ยังถามใจ ตลอดชีวิตฉันเชื่อในสิ่งที่คิด หรือมันจะเป็นอะไรที่ผิด และฉันเองที่หลงทาง ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่ มันจะไปจบที่ตรงไหน เมื่อเดินเท่าไหร่มันก็ไปไม่ถึง เดินต่อช้าๆไม่อยากปล่อยฝันให้มันหลุดมือ ที่สั่งให้ฉันไปต่อก็คือความเชื่อเท่านั้น ถ้าในวันนี้เรี่ยวแรงยังเหลือก็ยังต้องฝัน ต้องก้าวไป ตลอดชีวิตฉันเชื่อในสิ่งที่คิด แม้ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิด จะขอทำสุดหัวใจ ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่ มันจะไปจบที่ตรงไหน แต่จะยังไงก็ต้องไปให้ถึง ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำว่าครั้งนึงเคยก้าวไป แค่คนที่เชื่อในความฝัน จะเหน็ดจะเหนื่อยก็ยังต้องเดินต่อไป.. September 26 คนจนผู้ยิ่งใหญ่ทรัพย์สิน ไม่มีสะสม อยู่ในสังคม ด้วยความสุขี ปริญญา ฉันไม่เคยมี ความรู้พอดี พออ่านออกเขียนได้ ไปทำงาน รับจ้างก็ทำกิน ฉันทำทุกสิ่ง ยกเว้นประจบเจ้านาย วัดคน เขาวัดกันที่น้ำลาย ลาก่อนเจ้านาย ฉันไม่ใช่ควายจนตรอก ..ไม่เคยใฝ่ฝัน เป็นโตเป็นใหญ่ ไม่มีปัจจัย ทั้งสี่ประการ แค่สัตว์เลื้อยคลาน สองข้างถนน เนื้อตัวยากจน แต่น้ำใจยิ่งใหญ่ ..ถึงยากจน ไม่มองคนเหยียนเหยียด ไม่รักแกรังเกียจ คิดเบียดเบียนใจใคร มีจน วัดใจคนไม่ได้ จนแต่รวยน้ำใจ ผู้ยิ่งใหญ่แห่งความจน ..คนจน จนแต่รวยน้ำใจ ใครจะว่ายากจน คนจนผู้ยิ่งใหญ่ คนจน จนแต่รวยน้ำใจ ใครจะว่ายากจน คนจนผู้ยิ่งใหญ่ มีชีวิต ย่อมมีความลำบาก อด ๆ ยาก ๆ ดังยาชูกำลัง ความหวัง แม้ว่ายังริบหรี่ เพราะสังคมวันนี้ มันหางานการยาก ย่ำไป สมัครไป ไม่เลือกหน้า ค่าจ้างราคา ไม่สำมะคัญ ลุยควัน ลุยท่อไอเสีย มีแต่ความอ่อนเพลีย ดีกว่าเลียขากัน September 20 ชั่วเจ็ดที ดีเจ็ดหนอย่าเหิม อย่าเห่อ ทะเยอทะยาน อย่าคิดต้องการเที่ยวทำตัวเป็นหัวเรือใหญ่ ถึงระบือมีชื่อก้องฟ้า แล้วสักคราต้องล่วงลงได้ ~ ~ ~ ~ ~ @@@@@ ~ ~ ~ ~ ~ อย่าอวด อย่าโอ้ ว่าโตหรือดัง ~ ~ ~ ~ ~ @@@@@ ~ ~ ~ ~ ~ คนถึงมีความชั่วเจ็ดหน ความดีของคนมีน้อยเมื่อไหร่
อย่าเย่อ อย่าหยิ่ง อย่าทำชิงชัง May 17 ตัวเมืองแพร่อยู่ตัวเมืองแพร่ ใกล้ สภ.เมืองแพร่ คงอยู่ประมาณปีกว่าอ่ะ อยากกลับบ้าน คิดถึงพี่ๆFM95อยากฟังจังเลย แงๆ May 12 ป้าบอกให้ไปแพร่May 09 - -ให้น้อยกับแคน
กว่าที่จะรู้ว่าอยู่คนเดียวไม่เป็น ก็เมื่อตอนที่มีน้ำตาไหลมา
แค่คิดถึงเธอเท่านั้น ก็เกิดอาการสงสารตัวเอง วันนั้นที่ทิ้งเธอไป สุดท้ายต้องมาเหงาเอง วันนี้ขอร้องให้เธอกลับมา ให้ฉันรักเธอแก้ตัว ให้คนๆนึง
มองเขาเผื่อเอาไว้ สายตาบอกอย่างนั้น
เธอต้องการเขาไม่ต้องบอกก็พอรู้ ใกล้ชิดขนาดนั้น ลึกซึ้งเกินกว่าฉัน ต้องการเขาก็ให้หมดไปทั้งใจ ไม่ต้องเผื่อฉัน April 20 ไปบ้านย่าครั้งที่217/04/52 - 19/04/52
ก็ส่งแฟซ์ไปหา2หนุ่มว่าจะไปต่างจังหวัด
แล้วก็ส่งข้อความหาตี๋ : จะไปปากช่องนะเก็บของอยู่
ออกจากบ้านบ่าย2ถึง6โมงครึ่ง ถึงก็โทรหาหลังไมค์สงสัยพี่ตั้มรับ ก็ถามว่าที่นี่ฟังได้คลื่นอะไร
เขาก็บอกคลื่นเดิมแต่แพรฟังไม่รู้เรื่องอ่ะมันซ่า หาอยู่หลายชั่วโมง - -* สรุปอดฟังพี่2หนุ่ม
วันที่18เช้าวันเสาร์ โทรหาตี๋ แพรถึงบ้านย่าแล้วนะ : เดินมาตรงรถดาวเรืองซิอยากเห็น ออกมาให้เห็นหน่อย
ไม่เอา : แล้วตี๋ก็วางไป เหอะๆ ไม่สนใจอ่ะจะวางก็วางไปเหอะ บ้าป่าวไม่รู้ ให้เดินไปรถดาวเรือง
ไกลก็ไกลขนาดขับรถยังไกลเลย แล้วก็
ปีนขึ้นไปต้นมะปรางแต่เช้าเลยย ก่อนถึงช่วงคุณลุงวาสุ ได้ยินเสียงพี่หงัดด้วยครั้งแรก เขาพูดหน้าไมค์
แพรก็ส่งข้อความไปหวัดดี บอกว่าอยู่บนต้นมะปราง ข้างล่างฟังไม่ได้ ข้างบนผึ้งก็ตอมแพรอ่ะไม่รุ้มันตอมทำไม
หนอนแพรก็กลัว ก็ใกล้จะลง ผึ้งมันต่อยแพรอ่ะ10กว่าตัว วิ่งหนีดิ 55+มือถือทิ้งไว้บนต้นไม้ ไม่รู้ทำไมแพรถึงไม่ปวด
แต่คนที่เคยโดนต่อยเขาปวด แต่แพรคันอ่ะ คันมากๆเลย ตอนนี้เกาจนแดง หุหุ แขนก็ถลอกไปขูดกะต้นไม้
วันอาทิตย์ที่19 ป้าใช้ไปเก็บมะปรางอีกและ แพรบอกกลัวผึ้งอ่ะ ไม่อยากจะไปเลย ไม่ไปเดี๋ยวก็โดนดุ
ทีนี้ไปกับกู๋เจตน์2คน กู๋ใช้กรรไกรยาว แพรใช้บรรไดเหล็กปีนเก็บเอา ไม่รู้ซวยอะไรนักหนาอ่ะ ตกบรรไดอีก แงๆ
ไปหาเปลนอนกระต๊อบริมบ่อปลาหลังบ้าน มันมีเปลที่ยังไม่ได้ผูกกับเสา ก็ไปผูกเองเลยอยากนอน
ทีนี้เชือกมันใกล้ขาดแพรไม่เห็น เชือกก็หนาอ่ะเป็นพลาสติก นอนไปนานพอสมควร
ลุกไปที่อื่นกลับมานอนต่อได้ซักพักลมกำลังเย็นๆเลย เชือกมันขาดอ่ะ แงๆ เลิกนอนเลย 55+
ไม่อยากเล่าอายจริงจริ้งงง
ไปบ้านย่าเห็นอะไรที่ไม่เคยเห็นอ่ะ มีหอยทาก กิ้งกือตัวบะเร่อ ด้วงเคยเห็นและ มันเข้ามาในบ้านเลย
บ่าย2ก็กลับ เย็นๆแวะบ้านอาที่สมุทรปราการ
ก็ให้พ่อไปส่งบ้านยายแก้ว เอามะปรางไปให้ยายแก้ว แต่ยายไม่อยู่เลยเขียนกระดาษว่า
ไปบ้านย่ามาเก็บมะปรางมาฝาก สงกรานต์มาก็ไม่เจอยาย คิดถึงยาย *-*
แล้วก็ไปบ้านป้าเล็ก บ้านป้าหนู บ้านยายลิ ทั้งหมด4บ้าน แล้วก็เข้าบ่ออา แล้วก็กลับพระโขนง
ตอนนี้ปวดไปหมดเลย - -* ชีช้ำ เหอะๆ
|
◣蝦◥計 琳wrote:
happppy BIRTHDAY.
Oct. 8
๏~* Z [A] M'z*~๏wrote:
หุหุ อิอิ ฮ่าฮ่า ..... จุ๊ จุ๊ๆๆ
Dec. 28
PANORAMAwrote:
D จ้ า แ ว ะ ม า เยี่ ย ม
อิ อิ ไ ป แ ร ะ น๊ า
บ า ย
Oct. 15
แพรรี่ คาสโนวี่wrote:
มี ไ ร ส ง สั ย แ อ ด ม า ค่ ะ team_pair@hotmail.com
Aug. 13
|
|||
|
|